, szukaj na stronie  
  
Informacje o gminie
Historia
Wladze gminy
Jednostki Organizacyjne
Przetargi
Inwestycje
Strona główna arrow Parafia Zakrzewo
Parafia Zakrzewo



Parafia Zakrzewo – historia i dzień dzisiejszy.

      Wieś Zakrzewo była rodowym gniazdem rodziny Zakrzewskich. Im należy przypisać ufundowanie drewnianego kościoła p. w. Bożego Ciała, o którym wiemy z dokumentu z 1430 roku, oni też byli kolatorami. Gdy w połowie XVI w. przeszli na protestantyzm, zlikwidowali parafię a kościół po sprofanowaniu (przeznaczeniu na inny cel) ostatecznie ok. roku 1584 sprzedali do Osięcin, a miejsce po nim zrównali z ziemią. Formalnie, według prawa kościelnego parafia nie została zniesiona, wierni chodzili do sąsiednich parafii.

      Gdy Zakrzewscy powrócili do katolicyzmu, w połowie XVII w., Jan Zakrzewski wybudował w Zakrzewie  drewnianą kaplicę p. w. Matki Bożej, gdzie niekiedy odprawiano Mszę św. Kolejni właściciele Zakrzewa, Sokołowscy, w połowie XVIII w. powzięli zamiar ufundowania tu klasztoru dla zakonu karmelitów bosych. Obecny kościół również drewniany ufundowali kasztelan brzesko-kujawski Stanisław i Anna Sokołowscy w roku 1754 (niektóre publikacje podają rok 1745). Zbudowali rów-nież drewniany klasztor, a jako źródło utrzymania dla zakonników zapisali wieś Gęsin i ziemię w Zakrzewie. Po roku 1818 w zmienionych warunkach państwowych i kościelnych myślano o reerekcji (ponownym utworzeniu) parafii w Zakrzewie przy klasztorze. Planowano również przeniesienie do Zakrzewa parafii ze Straszewa, gdzie świątynia była bardziej zniszczona, ale planów tych nie zrealizowano. Klasztor w Zakrzewie był jednym z najmniejszych, a po zabraniu zapisanego przez fundatorów uposażenia, bardzo biednym i tylko dzięki pomocy wiernych z ówczesnej diecezji kujawsko-kaliskiej można było w latach 1860 - 1861 wybudować nowy już murowany klasztor, który był konieczny, ponieważ drewniany uległ zniszczeniu. Jednakże w roku 1864 nastąpiła kasata zakonu i kościół w Zakrzewie stał się filialnym dla parafii Straszewo. Ponowna erekcja parafii nastąpiła dopiero w roku 1924.

       Kościół w Zakrzewie jest drewniany, barokowy, na fundamencie murowanym, na zewnątrz oszalowany. Prezbiterium i nawa główna nakryte są sklepieniem pozornym kolebkowym. Dachy pokryte blachą miedzianą. Ołtarz główny późnobarokowy z 1745 roku, a w nim obrazy: Matki Boskiej Częstochowskiej , św. Anny Samotrzeć (to znaczy z Jezusem i św. Elżbietą)  i św. Stanisława biskupa i męczennika. Ołtarze boczne: w prezbiterium barokowy z XVII w., a w nawach bocznych rokokowe, po lewej stronie z rzeźbami świętych: Joachima i Anny, obrazem N.M.P. Niepokalanie Poczętej w sukience metalowej, a po prawej rzeźby Melchizedeka i św. Teresy z Awila i obraz św. Józefa z Dzieciątkiem a na zasuwie św. Antoniego z Dzieciątkiem. Ambona z XVIII w. z namalowanymi postaciami ewangelistów i figurą św. Michała Archanioła. Poza tym w kościele znajdują się obrazy Matki Bożej i Chrystusa Ubiczowanego oraz Ukrzyżowanego, Stacje Drogi Krzyżowej późnobarokowe wszystko z XVIII w. Portrety trumienne zapewne fundatorów kościoła: Stanisława i Anny Sokołowskich z ich rodowymi herbami. Ponadto monstrancja regencyjna. Plebania, dawny klasztor karmelitów bosych, już wyżej wspomniana, parokrotnie została przebudowana.

      To są pamiątki przeszłości, a jednocześnie świadectwa wiary i kunsztu, ducha i umiejętności. To wszystko służy dzisiejszej wspólnocie parafialnej, do troski materialnej i rozwoju duchowego. Dlatego, mimo że wspólnota parafialna w Zakrzewie jest niewielka, nieustannie podejmowała i podejmuje wiele wysiłków i starań, aby naprawiać, konserwować i odnawiać kościół i jego wyposażenie. Nie można tu nie wspomnieć  Księdza Jana Koska, który począwszy od lat 60-tych ubiegłego stulecia, a nie były to czasy łatwe, przeprowadził wiele poważnych prac. W latach 1966 - 1977 zostały odnowione ołtarze i polichromia przez Józefa Flika z Torunia. Kościół został na nowo oszalowany i w roku 1981 pokryty blachą miedzianą. W ostatnich latach ufundowano nowe dzwony, wybrukowano plac przykościelny, przeprowadzono konserwację Stacji Drogi Krzyżowej, otynkowano budynek plebanii.


W życiu duchowym potrzeba ciągłej nowości, która umacnia się świadectwem tych, którzy byli przed nami, a w Zakrzewie atmosferą karmelitańskiego ducha i pięknem zabytkowej świątyni.
Ks. Paweł Kacprzak

 
Biuletyn Informacji Publicznej ... kliknij
kliknij
kliknij
   ugzakrzewoalex@pro.onet.pl statystyka
Wazne: Uzytkowanie serwisu www oznacza zgode na wykorzystywanie plikow "Cookies". Szczegolowe informacje w Polityka plikow "Cookies".