, szukaj na stronie  
  
Informacje o gminie
Historia
Wladze gminy
Jednostki Organizacyjne
Przetargi
Inwestycje
Strona główna arrow Parafia Siniarzewo
Parafia Siniarzewo



Parafia Siniarzewo - wczoraj i dziś

      Wśród najstarszych parafii na Kujawach, jest parafia pod wezwaniem św. Jakuba w Siniarzewie.
Siniarzewo, wieś ta od najdawniejszych czasów, a nawet jeszcze w roku 1789, nazywała się Świniarowo lub Świniarzewo, dopiero w późniejszym czasie, przybrała współczesną nazwę Siniarzewo. Początkami swoimi sięga co najmniej połowy XIII wieku. Jeszcze przed 1261 rokiem należała do posiadłości cystersów z Lądu, co w 1280 roku zostało potwierdzone przywilejem księcia Przemysława. Parafia powstała przed 1325 rokiem i należała do archidiakonatu włocławskiego.
Pierwszy drewniany kościół Siniarzewski nosił wezwanie św. Jakuba Apostoła, a do parafii w XV wieku należały jeszcze wsie Gosławice i Ujma.

      Około 1400 roku stanęła nowa kolejna świątynia, natomiast jej fundatorem miał być ówczesny pleban Michał ze Służewa.
Nie wiadomo czy ta budowla była wyjątkowo nietrwała, czy też pozbawiona podstawowej konserwacji, skoro w krótkim stosunkowo czasie, bo już w 1422 roku miała ulec ruinie. Odbudowano ją niebawem, bo w 1426 roku.
Na przełomie XV i XVI wieku właścicielami Siniarzewa i kolatorami parafii była rodzina szlachecka Zakrzewskich, znanych na Kujawach zwolenników protestantyzmu. Głównym zaś ich przedstawicielem był Filip Zakrzewski. Pragnieniem tegoż innowiercy była likwidacja parafii i kościoła w jego posiadłościach. Jednakże nie mógł swoich zamiarów zrealizować. Wtedy na przeszkodzie stanął proboszcz Siniarzewski, kanonik kruszwicki, Mikołaj Wysocki z Wysocina, a w 1584 roku zakończył swój pracowity żywot.

      Feliks Zakrzewski jako kolator, innowierczy dziedzic Siniarzewa zabrał grunta plebańskie i do swoich gruntów folwarcznych włączył, granice zaorał, zaś kościół ze srebra i wszelkich ozdób okradł. Jeszcze przed 1594 rokiem sprzedał kościół właścicielowi wsi Ruszki, położonej na terenie parafii Kościelna Wieś. Ruszkowski, właściciel wsi Ruszki, który pozostał wierny religii katolickiej, przeniósł świątynię Siniarzewską do swojej posiadłości.Po upadku protestantyzmu na Kujawach, Siniarzewo przeszło w ręce szlacheckiej rodziny Umińskich. W 1642 roku, Jan Umiński, następny dziedzic, wystawił nową drewnianą świątynię, której konsekracja odbyła się w 1676 roku, a dokonał jej biskup chełmski, administrator diecezji włocławskiej, Stanisław Dąbski, pozostawiając pod danym wezwaniem św. Jakuba Apostoła.

      Parafia stale pozostawała jedną z mniejszych na Kujawach i obejmowała, oprócz parafialnego Siniarzewa jeszcze wioski Ujma, Świnki, Załuskowo i Gosławice. Parafia Siniarzewo w roku 1711 otrzymała proboszcza, którym był ks. Antoni Niszewski, kanonik kruszwicki i penitencjarz włocławski, który pomimo posiadania znacznego beneficjum w kapitule kruszwickiej, na stałe w Siniarzewie rezydował i sprawował tu duszpasterstwo.
      Niestety sytuacja parafii co do jej przyszłości budziła niepokój. Już od lat siedemdziesiątych XVII wieku proboszczowie siniarzewscy posiadali najczęściej inne jeszcze parafie, i tam przebywali.

      Od połowy XIX wieku na stałe zamieszkali proboszczowie w Siniarzewie. Pomimo, że kościół ten był stary bo z roku 1642, jednak znajdował się w dobrym stanie i ciągle służył. Starano się dbać o niego, bo nawet został powiększony, mianowicie zbudowano obok świątyni jeszcze dwie kaplice. Jedna z nich była pod wezwaniem Matki Bożej, a druga św. Rocha. Nowo wybudowana kaplica była poświęcona w 1863 roku przez przebywającego wówczas w Siniarzewie proboszcza Jana Krajewskiego, który 30. IV. 1888 roku otrzymał za zasługi i pożyteczną pracę nominację na kanonika. Ksiądz Jan Krajewski,
proboszcz Siniarzewski służył w tej parafii do 1900 roku. Następnym proboszczem po ks. Janie był ks. Aleksy Hoffman, który nastał tu na przełomie wieków XIX i XX. Za księdza Aleksego Hoffmana, pomimo, iż parafia była mała, bo liczyła około 1400 dusz, w latach 1914-1921 wzniesiono nowy kościół murowany, bardzo obszerny, na planie krzyża w stylu neogotyckim. Jest to budowla solidna budowana z cegły. Jednocześnie z kościołem została pobudowana plebania. Ponadto proboszcz ten wystawił wszystkie potrzebne zabudowania.

      Już w czerwcu 1921 roku nowa świątynia była gotowa do uroczystego poświęcenia. Dnia 28. VIII. 1921 roku dokonał konsekracji w uroczystości Matki Bożej Częstochowskiej, biskup sufragan włocławski Wojciech Owczarek, nadając tej świątyni nowe wezwanie, właśnie Matki Bożej Częstochowskiej i drugie, dawne, św. Jakuba. Kościół ten służy parafii
do dzisiejszego dnia.

      Nasza parafia w 1923 roku liczyła 1483 katolików. Odpusty obchodzono na uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej i św. Jakuba, który jest patronem parafii. Patronat i święta parafialne pozostały nie zmienione. Ksiądz Hoffman ponadto rozszerzył cmentarz grzebalny, dzięki życzliwości dziedzica Czyżewskiego, który przeznaczył swoją działkę ziemi na rzecz parafii. Do parafii należały wsie: Siniarzewo, Ujma Wielka, Sinki, Gosławice, Wola Bachorna, Wólka, Adolfin, Bodzanowo. W parafii Siniarzewo istniały następujące szkoły: szkoła podstawowa w Adolfinie licząca trzy klasy, w Woli Bachornej i Ujmie Wielkiej z jedną klasą. Ponadto parafia była wyposażona w bibliotekę parafialną i szkolną, która znajdowała się w Adolfinie.

      Parafia została boleśnie dotknięta wydarzeniami z czasów początków drugiej wojny światowej.
Dnia 10. IX. 1939 roku, zakończył swe kapłańskie życie ksiądz Aleksy Hoffman. Kiedy Niemcy opuszczali parafię,  jeden z Niemców trzema strzałami z pistoletu zamordował kapłana. Zwłoki księdza zostały pochowane najpierw w ogrodzie przy plebani, a potem przeniesione na parafialny cmentarz. Po zamordowaniu ks. Aleksego Hoffmana władza duchowna wyznaczyła jako duszpasterza osieroconej parafii ks. Ludwika Mikuczewskiego. W dniu 21. X. 1939 roku gestapowcy znów przyjechali do Siniarzewa, aresztowali ks. Mikuczewskiego, przewieźli go do więzienia w Aleksandrowie Kujawskim, po czym wraz z innymi księżmi powiatu Nieszawskiego został rozstrzelany w Górnej Grupie i tam został pochowany. Tak więc w ciągu dwóch miesięcy wojny, ta mała parafia straciła dwóch swoich proboszczów.

      Dzieje parafii byłyby nie pełne, gdybyśmy nie zaakcentowali wkładu i gorliwości duszpasterzy powojennych, a byli to: ks. Jan Gajda (1945-1946), ks. Władysław Hołownia (1946-1951), ks. Roman Zięba (1951-1952), ks. Bolesław Trafalski (1952-1957), ks. Józef Frątczak (1957-1977), ks. Władysław Olejniczak (1977-1984), ks. Antoni Kurkowski (1984-1998). Każdy z tych duszpasterzy na miarę swoich zdolności i możliwości troszczył się o rozwój duchowy i materialny parafii. Przykładem pamięci parafian jest modlitwa za zmarłych i żyjących byłych duszpasterzy. Od 1998 roku w parafii duszpasterzuje ks. Józef
Miłek. Dzięki ogromnemu wysiłkowi parafian i proboszcza wiele udało się zrobić.
Przed parafianami Siniarzewa jest jeszcze wiele zadań. Mamy jedną nadzieję, że dzięki Bożemu błogosławieństwu i życzliwości ludzkiej zadania te zrealizujemy.



Opracowała: Agnieszka Kamińska


 

 
Biuletyn Informacji Publicznej ... kliknij
kliknij
kliknij
   ugzakrzewoalex@pro.onet.pl statystyka
Wazne: Uzytkowanie serwisu www oznacza zgode na wykorzystywanie plikow "Cookies". Szczegolowe informacje w Polityka plikow "Cookies".